Grand Duo Polonais

Biorąc do ręki płytę z XIX-wieczną muzyką polską na skrzypce i fortepian, wielu melomanów zapewne nie podejrzewa w jak rozległe i interesujące rejony może ona słuchacza zaprowadzić. O ile bowiem nazwiska takie jak Henryk i Józef Wieniawscy czy Henri Vieuxtemps w nagraniach i programach koncertowych pojawiają stosunkowo często, to już nieco szczęścia lub poszukiwań wymaga spotkanie z twórczością Michała Bergsona, Karola Kątskiego, Edwarda Wolffa. A przecież w bogatym obrazie życia muzycznego romantycznej Europy to postaci znane i uznane. Ich ślady odnajdziemy we Włoszech, Szwajcarii, Niemczech, Rosji, Anglii, Francji – tu oczywiście w Paryżu, który skupia wielkich twórców i generuje szereg ważnych artystycznych prądów kilku dekad XIX w.

Po 1830 r. m.in. na fali Wielkiej Emigracji pojawia się w Paryżu spore grono polskich twórców. Szybko zdobywają powszechne uznanie, niektórzy zaliczani są wręcz do najwybitniejszych wirtuozów tamtego czasu.

 

Dofinansowano ze środków Instytutu Muzyki i Tańca  w ramach programu Muzyka i taniec – Interwencje 2017