Henryk Wieniawski (1835 Lublin -  1880 Moskwa)

Polski skrzypek i kompozytor. Dziadek Wieniawskiego, pochodzenia żydowskiego, Herszek Mejer Helman był cyrulikiem z Wieniawy, wówczas samodzielnego miasta pod Lublinem, od  którego przyjął nazwisko ojciec wirtuoza Tadeusz Wieniawski, zasłużony w powstaniu listopadowym lekarz wojskowy.

W wieku 11 lat Henryk Wieniawski ukończył klasę prof. Josepha Massarta w Konserwatorium Paryskim z I nagrodą i złotym medalem, jako najmłodszy uczeń w historii uczelni. Później rozpoczął tournée artystyczne po Europie. Koncertował z dużym powodzeniem w Polsce, Rosji, Niemczech, Francji, Belgii, Holandii, Anglii, najczęściej w towarzystwie swojego brata Józefa, pianisty. W latach 1860-1872 przebywał w Petersburgu, gdzie objął stanowisko nadwornego solisty i równocześnie prowadził klasę skrzypiec w Konserwatorium Petersburskim. Ważnym momentem w jego karierze było wielkie tournée koncertowe po Ameryce Północnej w latach 1872-1874, w towarzystwie znakomitego pianisty i kompozytora Antoniego Rubinsteina oraz utalentowanej śpiewaczki Pauliny Lucca.. W roku 1874 przyjął na dwa lata posadę profesora skrzypiec w konserwatorium w Brukseli.  Ostatnie 5 lat spędził na podróżach koncertowych.